Jak to jest, że mój ukochany, cudowny ołówek automatyczny, któremu dałam dom i pracę, z czystej złośliwości chowa się przede mną i nijak go znaleźć nie mogę, a mojej mamie wręcz wskakuje w ręce?

Poważnie, szukałam go w calutkim pokoju, nawet dałam nura pod łóżko, a kiedy moja rodzicielka postanowiła mi pomóc, znalazła go szybciej, niż bylibyście w stanie wymówić "stół z powyłamywanymi nogami". Skubaniec, ukrył się za wachlarzem leżącym na półce.

Jak ja kocham, kiedy nauczyciele od tak ważnych przedmiotów jak polski chorują. Wtedy to Wielce Ubolewająca Nad Tą Niezwykłą Stratą Klasa IIIB chodzi sobie na dziewiątą i kończy lekcje o wpół do pierwszej.

Dotarłam dzisiaj do granicy między prawdopodobieństwem a cudem! DWIE piątki z GEOGRAFII zdobyte na JEDNEJ lekcji sprawiły, że moja mama z niedowierzania aż zajrzała do mojego dzienniczka. Nie zdziwię się, jeśli na czwartkowej wywiadówce popędzi do sensei i spyta, czy to prawda.

Ostatnimi czasy rysuję jak opętana. Wen przyjechał z urlopu na Karaibach. I bardzo dobrze, przyda się na coś wreszcie ten parszywy darmozjad.